Ik heb niet zo heel vaak ‘gesprekjes’. Als ik met iemand afspreek of met iemand bel zijn die gesprekken eigenlijk nooit echt ‘kort’.
Ik ben daar ook nooit heel goed in (geweest)… ‘gesprekjes’ voeren.
Nou ja, ik schrijf dit nou wel maar in werkelijkheid kan ik echt wel praten over koetjes en kalfjes. Sterker nog, ik kan het hebben over hele dierentuinen vol maar dat terzijde…voor nu 😉

Die middag in de supermarkt had ik zo’n ‘gesprekje’…

Ik kende haar ‘via via’ een beetje en terwijl we in de rij op de kassa stonden te wachten vroeg ze wat voor werk ik deed. Zo kwamen we bij het onderwerp ‘hooggevoeligheid’.
En dit vindt ik dus lastig…
Want hoe leg ik zo’n complex en ‘meerlagig’ begrip nu in vredesnaam uit zonder dat ik er op de een of andere manier afbreuk aan doe!

Na mijn poging reageerde zij (tot overmaat van ramp) met zoiets als ‘ooh wat lastig als je zo overgevoelig bent!‘.

En toen viel ik even stil.

Tenminste…voor een toeschouwer lijkt dat waarschijnlijk zo maar ik zal proberen je mee te nemen in mijn belevingswereld die in werkelijkheid vaak echt maar een paar seconden duurt.
De ‘conversatie’ in mijn hoofd gaat ongeveer zo:

 ‘zucht…nee!…OVERgevoelig!?? ‘shit, suggereerde ik dat?’
‘welk woord heeft ervoor gezorgd dat zij deze vertaling maakt? Wat zei ik precies’? HOOGgevoelig is toch echt iets anders!

Wat kan/moet/wil ik nu zeggen om dit goed uit te leggen?
Waar ‘zit’ zij? Wat kan zij begrijpen en zou ze dat willen?
‘ik zou natuurlijk kunnen zeggen dat het lastig uitte leggen is omdat het zo complex is’
Pfff Iris…als je het al niet ‘gewoon’ uit kan leggen, kun je moeilijk van iemand verwachten om het te begrijpen he?’…
‘Ja maar ik kan hier toch niet mee akkoord gaan?’ ‘Dat klopt niet, dat past niet, dat voelt niet oke!’…
‘Daarmee zou ik mezelf, nee álle HSP’s zo grandioos tekort doen!’…

Kom op Iris, je staat hier gewoon even een gesprekje te voeren….
Laat nou maar…er is te weinig ruimte, de situatie is er helemaal niet naar’…
‘oh de rij schuift lekker op, we zijn zo aan de beurt…, jees wat een irritant geluid maakt de airco!

Ondertussen komen er in gedachten koppen van artikelen, interviews, boeken en onderzoeken voorbij met daarin verschillende definities van hooggevoeligheid en hoogsensitiviteit.
De overeenkomsten en verschillen met autisme en 
overgevoeligheid. Zinnetjes als: ‘diepe verwerking‘… ‘rijke innerlijke belevingswereld‘ en ‘prikkelgevoeligheid’ passeren de revue. 

Ondertussen zie en voel ik haar aandacht verslappen terwijl ze me toch vriendelijk aan blijft kijken.
De toenemende sociale druk herinnerde me aan eerdere situaties. Situaties die er jaren geleden voor zorgden dat ik meende een sociale fobie of een angststoornis te hebben.

Ze onderbreekt mijn gedachtenstroom met:
‘k snap het wel…gewoon zeg maar gevoeliger voor dingen. Wat ’n heerlijk weer! Hier waren we echt aan toe he!’
‘Jaaa’
zeg ik (iets te enthousiast) Fijn he? Beter dan vorige week met al die regen!

zucht…

Terwijl ik mijn boodschappen op de band leg denk ik: ’t is oké… niet nu, niet hier, niet zo…misschien later… of niet.


Voor de volledigheid, want daar hou ik van, plaats ik hier een artikel van het (opleidings)instituut ‘GaveMensen’ waarin oa. het verschil tussen overgevoeligheid en hooggevoeligheid op een heldere manier wordt beschreven.